Σλοβακία, Presov.
Είναι πρωί! Ή μάλλον, είναι πολύ πρωί....
Μόλις 3:30 τα ξημερώματα. Την ώρα που οι άλλοι είναι ακόμα σε κάποια disco pub και χορεύουν, εσύ ετοιμάζεις τα ολίγα μπαγκάζια σου, φοράς τα χοντρά ρούχα σου, πλένεσαι, και ετοιμάζεσαι να φύγεις για να προλάβεις να πάρεις το τρένο και να πας σε μια πόλη πέντε ώρες μακρυά, για μια πολλά υποσχόμενη ημερίδα και ένα ακόμα πιο πολλά υποσχόμενο πάρτυ - γιατί ως γνωστόν, όπου γάμος και χαρά.......
Θα φύγεις στις 4:20 για να προλάβεις να βγεις από το κτήριο που μένεις και να προλάβεις το λεωφορείο που θα σε πάει στο σταθμό του τρένου, για να προλάβεις να πάρεις το τρένο! Έλα όμως που όσο καλά και να τα έχεις σχεδιάσει τα πράγματα, κάτι σου έχει ξεφύγει. Η κυρία που πρέπει να σου ανοίξει την πόρτα κοιμάται και θα σου ανοίξει σε κανένα μισάωρο! Μισάωρο!! Πάει το έχασες το τρένο!! Τι κάνεις λοιπόν! Αρχίζεις να φωνάζεις! Και να φωνάζεις, και να φωνάζεις. Σε όποια γλώσσα σου έρχεται στο μυαλό σε μια τέτοια ώρα μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Και σα να μην έφτανε αυτό, πρέπει να καταφέρεις να αντιμετωπίσεις και τον Σλοβάκο που μετά από δέκα, τουλάχιστον, μπύρες που έχει πιει και έχει αρχίσει να ζαλίζεται για τα καλά, σου κάνει ερωτήσεις με τα λίγα και σπαστά αγγλικά που ξέρει! Δέκα λεπτά αργότερα και η κυρία δεν είναι πουθενά. Εσύ συνεχίζεις να φωνάζεις, η πόρτα συνεχίζει να είναι κλειστή και φυσικά ο Σλοβάκος συνεχίζει να σου κάνει την ίδια ερώτηση "Where you live?". Και τότε για πρώτη φορά ακούς τη φράση "Maybe it's destiny"! Αλλά κάνεις ότι δεν το άκουσες ποτέ.
Μερικές φωνές αργότερα η κυρία εμφανίζεται και ανοίγει τις πόρτες κατσαδιάζοντάς σε στη γλώσσα της. Ευτυχώς που δεν καταλαβαίνεις τι σου λέει και δεν πτοείσαι καθόλου. Αλλά φυσικά έχεις χάσει το λεωφορείο. Οπότε.... ταξί. Με τα σπαστά Σλοβάκικα που ξέρεις παίρνεις και καλείς δύο ταξί και για καλή σου τύχη έρχονται και τα δύο.
Φτάνεις στο σταθμό του τρένου. Πας να βγάλεις τα εισητήρια και μετά από μια μεταγλώτιση στα αγγλικά της συνομιλίας με την κυρία στον κισσέ, μαθαίνεις ότι το σύστημα έχει πέσει και δεν βγάζει τα εισητήρια με ανταπόκριση. Που σημαίνει ότι βγάζεις τα μισά και κάνεις προθέρμανση μέσα στο τρένο για να είσαι έτοιμος να κάνεις το σπριντ σου στο σταθμό της ανταπόκρισης, ώστε να προλάβεις να βγάλεις τα εισητήρια και να προλάβεις το δεύτερο τρένο! Και πράγματι το καταφέρνεις! Αλλά και πάλι από κάπου ακούγεται "It's Destiny".... Έλα καλέ αηδίες!!! Πεπρωμένο και κουραφέξαλα, σκέφτεσαι.
Μπαίνεις στο δεύτερο τρένο και όλα πια παίρνουν το δρόμο τους. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζες. Μετά από δυο ώρες και δυο όνειρα, ξαφνικά το τρένο σταματά. Για καμιά στάση θα είναι!.. Έλα όμως που ξαφνικά νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά και πιο συγκεκριμένα κάτι αρχίζει να πηγαίνει προς τα πίσω και ναι είναι το τρένο σου αυτό! Είναι το τρένο και γυρίζει πίσω. Και τι βγάινει από αυτό; Μία ώρα καθυστέρηση και φυσικά κάτι ακόμα που αρχίζει να σου τριβελίζει το μυαλό ... "It's Destiny".
Μερικές ώρες αργότερα φτάνεις στον προορισμό σου. Check in στο ξενοδοχείο, λέει το πρόγραμμα. Πηγαίνεις κι εσύ, με περισσή υπερηφάνεια που κατάφερες να φτάσεις και αψηφόντας ότι έχει συμβεί και παίρνεις το κλειδί για το δωμάτιό σου. Δεν είναι και κάτι το ιδιαίτερο, αλλά για αυτά που πλήρωσες τρώγεται. Ποιος όμως θα σου έλεγε ότι μετά από μια ώρα θα έσκαγαν μύτη πέντε Ισπανοί μαντράχαλοι που μένουν σε ένα δωμάτιο δίπλα στο δικό σου και μοιράζονται το μπάνιο με σένα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έχουν αποφασίσει να κάνουν ένα ατελείωτο και αδιάκοπο 24ωρο πάρτυ! Και ναι νιώθεις ότι τα όνειρά σου πραγματοποιούνται! Είσαι ξύπνια γύρω στις 12 ώρες, ξεχνάς την ιδέα ότι θα κοιμηθείς έστω και μια ώρα και φυσικά για να πας στο μπάνιο το σκέφτεσαι και το ξανασκέφτεσαι και το ξανασκέφτεσαι.....
Εντάξει.. "It's Destiny"!
Τουλάχιστον το πάρτυ θα προσφέρει την εξιλέωση! Θα είναι η ανταμοιβή σου για όλα όσα πέρασες από το πρωί!! Θα θελες! Φτάνεις και δεν είναι κανείς. Αρχίζουν και καταφτάνουν μετά από κανένα δύωρο, όταν εσύ έχεις γίνει ένα μικρό κοτόπουλο από την ταλαιπωρία της ημέρας. Και τι μένει; Να φύγεις! Αλλά όχι, τουλάχιστον θα πας κόντρα και θα κάτσεις και θα παλέψεις να φτιάξεις τη διάθεσή σου. Και τα καταφέρνεις, εν μέρει. Νιώθεις λίγο καλύτερα.
Και αυτή η επεισοδιακή μέρα τελειώνει και μαζί εύχεσαι να τελειώνουν και όλες οι αναποδιές. Έρχεται το πρωί και ποντάρεις στο πρωινό που γράφει το πρόγραμμα. Κατεβαίνεις στη ρεσεψιόν και έρχεσαι αντιμέτωπος με δύο πακέτα ψωμί, μια πιατέλα με μια πατατοσαλάτα και 20 άτομα να θέλουν να φάνε από αυτά. Το πρωινό σου είναι και επισήμως "το κερασάκι στην τούρτα".
Μαζεύεις τα πράγματα και ότι έχει μείνει από ενέργεια και πηγαίνεις στο τρένο. Πας να μπεις και συνειδητοποιείς ότι ο κόσμος είναι τόσος πολύς που δεν υπάρχει χώρος να κάτσεις και την πρώτη ώρα την περνάς όρθιος κοντά στην πόρτα! Μια ομορφιά! Α τι ξέχασα να πω; Α ναι.. "it's Destiny"!
Μέσα όμως στην ατυχία σου, καταφέρνεις να φανείς τυχερός έστω τις τελευταίες ώρες και βρίσκεις χώρο να κάτσεις, μη σου πω και να κοιμηθείς λίγο.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, έχουμε:
70 ευρώ μείον από το πορτοφόλι σου, 36 ώρες μερικής αϋπνίας, 12 ώρες ταξιδιού και 1 μόνο σκέψη να σε βασανίζει! Ακολούθα τα σημάδια!! "It's Destiny"!
Είναι πρωί! Ή μάλλον, είναι πολύ πρωί....
Μόλις 3:30 τα ξημερώματα. Την ώρα που οι άλλοι είναι ακόμα σε κάποια disco pub και χορεύουν, εσύ ετοιμάζεις τα ολίγα μπαγκάζια σου, φοράς τα χοντρά ρούχα σου, πλένεσαι, και ετοιμάζεσαι να φύγεις για να προλάβεις να πάρεις το τρένο και να πας σε μια πόλη πέντε ώρες μακρυά, για μια πολλά υποσχόμενη ημερίδα και ένα ακόμα πιο πολλά υποσχόμενο πάρτυ - γιατί ως γνωστόν, όπου γάμος και χαρά.......
Θα φύγεις στις 4:20 για να προλάβεις να βγεις από το κτήριο που μένεις και να προλάβεις το λεωφορείο που θα σε πάει στο σταθμό του τρένου, για να προλάβεις να πάρεις το τρένο! Έλα όμως που όσο καλά και να τα έχεις σχεδιάσει τα πράγματα, κάτι σου έχει ξεφύγει. Η κυρία που πρέπει να σου ανοίξει την πόρτα κοιμάται και θα σου ανοίξει σε κανένα μισάωρο! Μισάωρο!! Πάει το έχασες το τρένο!! Τι κάνεις λοιπόν! Αρχίζεις να φωνάζεις! Και να φωνάζεις, και να φωνάζεις. Σε όποια γλώσσα σου έρχεται στο μυαλό σε μια τέτοια ώρα μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Και σα να μην έφτανε αυτό, πρέπει να καταφέρεις να αντιμετωπίσεις και τον Σλοβάκο που μετά από δέκα, τουλάχιστον, μπύρες που έχει πιει και έχει αρχίσει να ζαλίζεται για τα καλά, σου κάνει ερωτήσεις με τα λίγα και σπαστά αγγλικά που ξέρει! Δέκα λεπτά αργότερα και η κυρία δεν είναι πουθενά. Εσύ συνεχίζεις να φωνάζεις, η πόρτα συνεχίζει να είναι κλειστή και φυσικά ο Σλοβάκος συνεχίζει να σου κάνει την ίδια ερώτηση "Where you live?". Και τότε για πρώτη φορά ακούς τη φράση "Maybe it's destiny"! Αλλά κάνεις ότι δεν το άκουσες ποτέ.
Μερικές φωνές αργότερα η κυρία εμφανίζεται και ανοίγει τις πόρτες κατσαδιάζοντάς σε στη γλώσσα της. Ευτυχώς που δεν καταλαβαίνεις τι σου λέει και δεν πτοείσαι καθόλου. Αλλά φυσικά έχεις χάσει το λεωφορείο. Οπότε.... ταξί. Με τα σπαστά Σλοβάκικα που ξέρεις παίρνεις και καλείς δύο ταξί και για καλή σου τύχη έρχονται και τα δύο.
Φτάνεις στο σταθμό του τρένου. Πας να βγάλεις τα εισητήρια και μετά από μια μεταγλώτιση στα αγγλικά της συνομιλίας με την κυρία στον κισσέ, μαθαίνεις ότι το σύστημα έχει πέσει και δεν βγάζει τα εισητήρια με ανταπόκριση. Που σημαίνει ότι βγάζεις τα μισά και κάνεις προθέρμανση μέσα στο τρένο για να είσαι έτοιμος να κάνεις το σπριντ σου στο σταθμό της ανταπόκρισης, ώστε να προλάβεις να βγάλεις τα εισητήρια και να προλάβεις το δεύτερο τρένο! Και πράγματι το καταφέρνεις! Αλλά και πάλι από κάπου ακούγεται "It's Destiny".... Έλα καλέ αηδίες!!! Πεπρωμένο και κουραφέξαλα, σκέφτεσαι.
Μπαίνεις στο δεύτερο τρένο και όλα πια παίρνουν το δρόμο τους. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζες. Μετά από δυο ώρες και δυο όνειρα, ξαφνικά το τρένο σταματά. Για καμιά στάση θα είναι!.. Έλα όμως που ξαφνικά νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά και πιο συγκεκριμένα κάτι αρχίζει να πηγαίνει προς τα πίσω και ναι είναι το τρένο σου αυτό! Είναι το τρένο και γυρίζει πίσω. Και τι βγάινει από αυτό; Μία ώρα καθυστέρηση και φυσικά κάτι ακόμα που αρχίζει να σου τριβελίζει το μυαλό ... "It's Destiny".
Μερικές ώρες αργότερα φτάνεις στον προορισμό σου. Check in στο ξενοδοχείο, λέει το πρόγραμμα. Πηγαίνεις κι εσύ, με περισσή υπερηφάνεια που κατάφερες να φτάσεις και αψηφόντας ότι έχει συμβεί και παίρνεις το κλειδί για το δωμάτιό σου. Δεν είναι και κάτι το ιδιαίτερο, αλλά για αυτά που πλήρωσες τρώγεται. Ποιος όμως θα σου έλεγε ότι μετά από μια ώρα θα έσκαγαν μύτη πέντε Ισπανοί μαντράχαλοι που μένουν σε ένα δωμάτιο δίπλα στο δικό σου και μοιράζονται το μπάνιο με σένα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έχουν αποφασίσει να κάνουν ένα ατελείωτο και αδιάκοπο 24ωρο πάρτυ! Και ναι νιώθεις ότι τα όνειρά σου πραγματοποιούνται! Είσαι ξύπνια γύρω στις 12 ώρες, ξεχνάς την ιδέα ότι θα κοιμηθείς έστω και μια ώρα και φυσικά για να πας στο μπάνιο το σκέφτεσαι και το ξανασκέφτεσαι και το ξανασκέφτεσαι.....
Εντάξει.. "It's Destiny"!
Τουλάχιστον το πάρτυ θα προσφέρει την εξιλέωση! Θα είναι η ανταμοιβή σου για όλα όσα πέρασες από το πρωί!! Θα θελες! Φτάνεις και δεν είναι κανείς. Αρχίζουν και καταφτάνουν μετά από κανένα δύωρο, όταν εσύ έχεις γίνει ένα μικρό κοτόπουλο από την ταλαιπωρία της ημέρας. Και τι μένει; Να φύγεις! Αλλά όχι, τουλάχιστον θα πας κόντρα και θα κάτσεις και θα παλέψεις να φτιάξεις τη διάθεσή σου. Και τα καταφέρνεις, εν μέρει. Νιώθεις λίγο καλύτερα.
Και αυτή η επεισοδιακή μέρα τελειώνει και μαζί εύχεσαι να τελειώνουν και όλες οι αναποδιές. Έρχεται το πρωί και ποντάρεις στο πρωινό που γράφει το πρόγραμμα. Κατεβαίνεις στη ρεσεψιόν και έρχεσαι αντιμέτωπος με δύο πακέτα ψωμί, μια πιατέλα με μια πατατοσαλάτα και 20 άτομα να θέλουν να φάνε από αυτά. Το πρωινό σου είναι και επισήμως "το κερασάκι στην τούρτα".
Μαζεύεις τα πράγματα και ότι έχει μείνει από ενέργεια και πηγαίνεις στο τρένο. Πας να μπεις και συνειδητοποιείς ότι ο κόσμος είναι τόσος πολύς που δεν υπάρχει χώρος να κάτσεις και την πρώτη ώρα την περνάς όρθιος κοντά στην πόρτα! Μια ομορφιά! Α τι ξέχασα να πω; Α ναι.. "it's Destiny"!
Μέσα όμως στην ατυχία σου, καταφέρνεις να φανείς τυχερός έστω τις τελευταίες ώρες και βρίσκεις χώρο να κάτσεις, μη σου πω και να κοιμηθείς λίγο.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, έχουμε:
70 ευρώ μείον από το πορτοφόλι σου, 36 ώρες μερικής αϋπνίας, 12 ώρες ταξιδιού και 1 μόνο σκέψη να σε βασανίζει! Ακολούθα τα σημάδια!! "It's Destiny"!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου